Weekje Urk

Weekje Urk begon op vrijdag 16 september. In de loop van de dag kwamen de meeste

aan. Henny en Rijk, Simon en Netty, Dora en Victor waren er al. Om 20:00 uur gingen we met zijn allen in de blokhut koffie drinken.

We kregen uitleg over Urk. Urk dat tot 1939 een eiland in de Zuiderzee was.

Bij de drooglegging ontstond de provincie   Flevoland en Urk was geen eiland meer. Hoewel de Urkers het gevoel nog wel hebben. Maar bij iedere generatie wordt dat gevoel wel minder. Je zegt niet wij zijn in Urk, maar je zegt wij zijn op Urk. Urk ligt aan het water van het IJsselmeer en is de visserij belangrijk element binnen Urk. Het dorp heeft de grootste vissersvloot van Nederland.

Als je in Urk gaat eten dan is dat natuurlijk VIS. In het IJsselmeer vangen ze paling, baars en spiering.

De vuurtoren van Urk stamt uit 1844 en is een volledig automatische vuurtoren.

De hoogte van de vuurtoren  is 18,5 meter en staat op een dijk. Urk is het mooiste dorp van Flevoland. Ook heeft het een grote jachthaven.

 

 

Zaterdag 17 september

  We moesten om 11:30 uur bij de VVV staan en gingen met een gids de Steegjes    

  wandeling doen. Deze gids had een geweldige humor en wist overal wat van. We liepen  

  door veel smalle steegjes en vroeg hij of wij er wel door konden lopen. Soms had je

het idee dat je na een bocht bij mensen in de kamer stond.

De huisjes waren strak tegen elkaar aangebouwd. Soms kon je er

tussendoor kijken en dan zag je het

IJsselmeer of de vuurtoren.

Dit kwam omdat

  iedereen daar wilde blijven wonen. Nadat we allemaal een ijsje gegeten hadden stapten we weer op de fietsen en reden weer naar de camping. We waren nieuwsgierig of Dick en Annie al aangekomen waren. Maar nee nog niet. Henny ging maar eens bellen. Geen gehoor. Om 17:00 uur kwam Erwin, de zoon van

Nico aan. Hij bleef 1 nachtje slapen want hij

wilde een

rondje Flevoland doen.

Hij heeft dus even 160 km gereden op de fiets.

 

Stoer h.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondag 18 september                           

Henny en Rijk hadden een etentje gepland. We kregen allemaal wat ingredinten aangereikt en moesten bijvoorbeeld sperziebonen schoonmaken.

Er moest rijst gekookt worden voor de nasi en pindasaus moest warm gemaakt worden. Om 18:00 uur gingen we maar in de blokhut eten.

`s Avonds gingen Joke en Willem weer naar huis, er zijn ook mensen die nog werken. We hebben heerlijk Indonesisch gegeten. Alle lof voor Henny en Rijk. Nog steeds niets van Dick en Annie gehoord.

Maandag 19 september

We hadden een vrije dag en er werd gefietst of we hebben lekker bij de caravan zitten lezen.

Er was veel over van zondag dus Henny kwam uitdelen. Zo konden we weer lekker Indonesisch eten. We begonnen ons zorgen te maken waarom we Dick niet te pakken konden krijgen. Om 20:00 uur liepen we allemaal weer naar de blokhut voor de koffie.

 

 

Dinsdag 20 september

Frans en Riet kwamen bij een fietstochtje langs een kwekerij waar Frans een keer gewerkt had als bouwvakker. Hij herkende het meteen en belde aan. Hij sprak met een zoon van de eigenaar en vroeg toen of we langs konden komen voor een uitleg. Zo gingen wij dus op de fiets of met de auto naar de lof kwekerij. Het werd ons heel duidelijk uitgelegd. Ze zaaien op ongeveer 10cm diepte zaad en wachten tot de plant een pen (penwortel) heeft. Die pennen

worden in water schoongemaakt. Het gaat dan in bakken die diverse gaten hebben zodat het water en aarde er uitstroomt.

Dan gaan ze opgestapeld in enorme grote vrieshallen. Dan stopt het

groeiproces. Na een tijdje gaan ze

naar een loods waar het warmer is om te ontdooien. Dan zitten ze weer in

plasticbakken en gaan weer schoon naar een andere loods. Dan groeit er loof (dit is de witlof) aan de pennen. Met een groot mes snijden ze de lof van de pen, die gaat dan op een band naar de andere afdeling naar de verpakking.

Aan het eind kregen we een zakje lof mee met drie struiken.

Daarna weer op de fiets naar de camping. We hebben iets omgereden en bij de lunch kreeg Henny een telefoontje het was de zoon van Dick. Dick was overleden, vandaar dat we geen gehoor kregen.

Wat een vreselijk bericht. We waren allemaal van de kaart.

We hebben met zijn allen boodschappen gedaan in Urk en waren snel op de camping.


 

Woensdag 21 september

 

 

 

Weer stapten we op de fiets richting Schokland.

Cees en Lidy gingen met de auto.

Eerst natuurlijk koffie drinken en daarna het kerkje bekijken.

Dat staat ook op een dijkje wat je nog een beetje kunt zien.

In het kerkje is nu een restaurant.

 

Schokland is net als het oude centrum van Urk een werelderfgoed. Tegen een uur of

24:00 zijn we de tenten van Nico en Simon gaan versieren want

die waren de volgende dag jarig.

 

 

 

   Donderdag 22 september

Ze keken wel op dat de voortenten versiert waren en ze niets gehoord hadden. Verder hadden we een vrije dag. Om 20:00 uur weer naar de blokhut voor koffie maar nu met gebak.

Een gezellige avond gehad.

 

 

 

 

 

Vrijdag 23 september

Er was om 11:00 uur koffie in de blokhut. Er gingen wat caravans weg en die overbleven pakten weer de fiets en gingen met  

  elkaar langs de kust fietsen. Er was een behoorlijke harde wind. We  

  moesten hard trappen! Henny vond eindelijk een

folklorestofje bij een woninginrichter. Toen weer verder terug naar de camping en lekker bij de caravan wat gedronken en gelezen.

 

 

Henny en Rijk hartstikke bedankt voor een gezellige en leuke week in Urk.

 

 

Dora Schaeffer

 

 

 

 

8